Onrustige nachten, het gebrek aan toilettentjes en de moeilijkheden bij het leven buiten nemen steeds meer hun tol. Toch houden de solidariteit en vastberadenheid van diegenen die nog blijven de protestbeweging levend. In het hart van Madrid, omsloten door toeristen die vragen wat er gebeurt en voorbijgangers die stilstaan om foto's te maken, hebben de demonstranten een klein gemeenschap opgebouwd.
De tentdakken rondom gedeelte van het kamp bieden bescherming en privacy terwijl de tenten in de afgelopen weken hun schuilplaats zijn geworden. Binnenin organiseren de demonstranten zichzelf om voedsel uit te delen, mensen met behoefte te helpen en openbare gebieden schoon te houden. Er is ook een medische ondersteuningzone, vrijwilligers die juridisch advies geven en zelfs een bibliotheek.
Maar bovenal is er een sterke gevoel van mutuele steun. Tijdens de bezoeking door Euronews brekt één van de demonstranten, wiens naam hij liever niet wil noemen, in tranen uit terwijl hij uitlegt wat het kamp voor hem betekent. Een andere demonstrant naderd direct om hem te knuffelen, terwijl een derde vraagt hoe hij zich voelt. Voor veel mensen is deze plek meer dan alleen maar een protestlocatie: het is een familie. 'We zijn meer moe, maar ook welgerijmd en hoopvoler' Nacho heeft bijna drie weken meegedaan aan de protestbeweging als demonstrant en vrijwilliger.
Hij besteedt veel tijd aan het bereiden van maaltijden en het organiseren van gedoneerde voorraad. "We zijn op ons allermoeist, maar ook beter georganiseerd en hopelijker," vertelt hij Euronews uit de centrale tent. De vermoeidheid heeft hem ertoe aangezet om soms naar huis te gaan om te slapen. Toch benadrukt hij de organisatie van het kamp en de solidariteit van burgers die voedsel, water en hygiëneproducten doneren. "Wij accepteren geen geld.
Dus alles wat we hebben komt van wat mensen ons brengen," zegt hij. Een andere demonstrant, wiens naam hij liever niet wil noemen, benadrukt de steun van vrijwilligers dokters en advocaten. Voor hem laat deze ervaring zien hoe belangrijk het is om verschillen opzij te leggen en elkaar te helpen. De uitdagingen van gemeenschappelijk leven en de bedreiging van verdrijving Het samenleven in het kamp biedt ook uitdagingen.
Demonstranten hebben hun eigen toilettentjes niet, en sommigen rapporteren problemen met afvalophaaling en diefstallen
De nacht. Nacho erkent de moeilijkheden maar zegt dat ze een schoonmaakcomité hebben om het kamp netjes te houden. Pedro, nog een deelneemer, weigert kritiek over slechte hygiëne en verdedigt het werk van vrijwilligers, inclusief studenten en professionals uit verschillende sectoren. Hij reageert ook op beschuldigingen door de president van de Gemeenschap van Madrid, Isabel Díaz Ayuso, betreffende de aanwezigheid van terroristen in het kamp.
Pedro ontkent deze claims en verklaart dat de aanwezigheid van Palestijnse symbolen in het kamp solidariteit met de bevolking van Gaza vertegenwoordigt, niet steun voor terrorisme. De regio-overheidsregering van Madrid blijft druk uitoefenen om het kamp te verdrijven. Zij spreekvertegenwoordiger Miguel Ángel García Martín zei dit week dat zij alle juridische wegen zullen gebruiken om het kamp te verwijderen, zonder uit te sluiten een aantekening bij de Supreme Court, naarmate de Hooggerechtshof van Madrid de verdringing aanvraag op 5 oktober weigert.
De protest kan ook invloed hebben op de Transhumance Festival. De stad Madrid overweegt zijn route te wijzigen en gedeeltelijk de feestvieringen naar Plaza Mayor te verplaatsen om het bezette gebied te vermijden. Een protest voor het recht op woning Het belangrijkste vraagstuk van de demonstranten is redelijke woonruimte tegen betaalbare prijzen. Pedro zegt dat een baan niet langer garandeert dat je in Madrid een appartement kunt huurten.
Hoogse woningsprijzen, deposito's en financiële eisen die door sommige makelaars worden gesteld, verklaart hij, maken het moeilijk om een huis te vinden, zelfs voor mensen met een stabiele inkomen. Hij kritiseert ook de conversie van appartementen naar kamers voor individueel verhuur, een praktijk waarvan hij denkt dat deze de prijzen nog hoger duwt.
De demonstranten zien het kamp als een manier om autoriteiten onder druk te zetten tot concreet actie. Eén van hen zegt dat ze blijven totdat er een overeenkomst is bereikt of voortgang wordt geboekt, altijd via vreedzame middelen. Hoe lang blijven de protesteerders in Sol? Voor nu hebben de demonstranten geen datum vastgesteld om uit het plein te vertrekken.
Nacho verklaart dat de toekomst van de protest afhangt van een vergadering, afhankelijk van de doelstellingen die zij eensklaps zijn gaan delen. "Afgezet op de politieke doelstellingen die we ons stellen, bepaalt dit hoe lang wij blijven of of wij er helemaal niet meer zullen zijn," zegt hij. Terwijl toeristen door Puerta del Sol lopen, houden vrijwilligers voedsel rond en organiseren donaties en onderhouden het kamp.
Na meer dan twee weken demonstratie is vermoeidheid duidelijk te zien, maar ook vastbeslotenheid om verder te gaan. De protesteerders benadrukken dat alles wat ze willen is om gehoord te worden en oplossingen voor de woningcrisis te vinden. Florence’s
'Maricarmen': 94-jarige vrouw staat op het punt haar huis van 60 jaar te verliezen omdat huur bijna verdrievoudigt
Protesters stappen uit de straten in Portugeisland wegens stijgende levenskosten en woonruimteprijzen 'We will continue': Madrid-protesters brengen tribuut aan bij een vrouw van 87 jaar