In 2025 won hij zelfs alle vier de sprintonderdelen, dit jaar sloeg hij de kilometertijdrit over. "Er zit gewoon heel veel hard werk in", zegt Lavreysen. "Het gebeurt echt niet zomaar vanzelf. Dat ik er dan weer sta, en dat het dan tóch weer lukt... dat betekent heel veel." Hij wilde ook dolgraag nog een jaar in de regenboogtrui rijden. "Die voelt namelijk wel een beetje van mij, dus daar ben ik heel blij mee." Samen met Roy van den Berg en Jeffrey Hoogland won hij dit jaar de teamsprint, waarna hij ook de wereldtitel pakte op de keirin, dat eveneens tot de sprintonderdelen behoort.
Lavreysen had in de sprintfinale aan twee heats voldoende voor de winst in de best-of-three-reeks. In de eerste race ving Hoffman hem lang op, maar na de laatste bocht had die geen antwoord meer op de Nederlandse veelwinnaar. In de tweede heat won Lavreysen vanaf de koppositie, toen hij de sprint inzette, werd snel duidelijk dat Hoffman kansloos was.
Lavreysen: "Ik heb twee bijna foutloze ritten gereden en daar geniet ik extra van. Ik weet dat Hoffman heel explosief is. Hij was tot en met de Olympische Spelen van Parijs de starter van Australië op de teamsprint en hij heeft ook het wereldrecord op die positie, maar tegenwoordig kan hij echt ook lange sprints rijden." "Ik weet dat hij beter is dan ik qua explosiviteit, dus wilde ik de sprints lang maken.
Dat ging goed. En dan kan ik hem hebben." Matthew Richardson, normaal gesproken de grootste concurrent van Lavreysen, was er niet bij op de wereldkampioenschappen. Hij werd vlak voor het toernooi uit de Britse selectie gezet . E-mail (opent in nieuw venster) Facebook (opent in nieuw venster) WhatsApp (opent in nieuw venster)
