"Ik ben blij dat ik gezond weer terug ben." Van Empel zag in de Vlaamse modder landgenote Aniek van Alphen als tweede eindigen en Lucinda Brand als derde. Een verkeerde bandenkeuze was er debet aan dat de regerend wereldkampioene vrijwel de gehele wedstrijd in de achtervolging reed en zodoende tekortkwam voor haar tweede zege van het prille seizoen.
Vorige week was Brand nog glorieus winnares tijdens de ouverture van jaargang 2026/27 in Dendermonde. Van Empel kon goed leven met de vierde plek. "Het is leuk om weer terug te zijn", klonk het na afloop. "De modder, de sfeer, het familiaire van de cross: ik merk dat ik het heb gemist. Ik heb vandaag de hele wedstrijd genoten." Exact 351 dagen geleden, tijdens de Koppenbergcross, nam Van Empel (24) na een halve ronde koers een weloverwogen beslissing .
Ze kneep in de remmen en keerde de sport waarin ze tot de besten van de wereld behoort resoluut de rug toe. Geen plezier, geluk en motivatie Het ontbrak de Brabantse aan plezier, geluk en motivatie. Lichaam en geest waren volledig uit balans, zoals ze het noemde. Van Empel drukte, enkele dagen na het behalen van haar vijftigste zege, de pauzeknop in en nam letterlijk én figuurlijk afstand van de cyclocross.
Ze leverde uit eigen wil haar contract bij Visma - Lease a Bike in, pakte haar koffer en trok zonder fiets de wijde wereld in. "Ik heb veel gereisd", blikte Van Empel vlak voor de start in Meukebeke voor de camera van de VRT terug op het voorbije jaar. "Ik heb daarbij mezelf op een andere manier leren kennen. Dit had ik voor geen goud willen missen." Het sabbatjaar leidde voor Van Empel een nieuw begin in.
In september zette ze haar handtekening onder een contract met het Franse FDJ United-Suez. De krabbel maakte haar niet alleen ploeggenote van Europees en wereldkampioene op de weg Demi Vollering, het was ook een symbolische streep onder een donker verleden. "Ik was het plezier in het wielrennen verloren", vertelde ze. "Ik was niet meer in staat om topsport te bedrijven op de manier waarop ik het zou willen." Geduld bleek, ook voor Van Empel, een schone zaak. "Ik heb de tijd genomen om weer gezond te worden.
En ik ben sindsdien blijer dan ooit." Van start gaan in Meulebeke onder het adagium van baron Pierre de Coubertin kostte Van Empel geen enkele moeite. Meedoen was, in deze fase van haar leven, vele malen belangrijker dan winnen. Ze maakte zich voor de tweede wedstrijd van het veldritseizoen dan ook geen enkele illusie. "Het aantal keren dat ik dit jaar op de crossfiets heb gezeten valt op de vingers van één hand te tellen.
Het is een beetje wennen om hier weer van start te gaan. Het zal er vandaag allemaal niet zo stilistisch uitzien als het hoort. Maar ook daar neem ik de tijd voor om aan te werken." "Ik ben hier om er gewoon een mooie dag van te maken. Meer niet. We zien wel wat het wordt." Het werd uiteindelijk een plek net naast het podium. Maar de wijze waarop ze in een sprintje Ceylin del Carmen Alvarado voorbleef, zei veel over de komende maanden.
Toch hield Van Empel een slag om de arm. "Ik neem de ervaring van vandaag mee naar de komende wedstrijden", klonk het bescheiden. Waar ze dit seizoen verder nog aan de start verschijnt, durfde Van Empel niet te zeggen. "Ik rijd de komende tijd ieder weekeinde één wedstrijd. En hopelijk is mijn vorm straks goed genoeg om te worden geselecteerd voor de Europese kampioenschappen in Zeddam." E-mail (opent in nieuw venster) Facebook (opent in nieuw venster) WhatsApp (opent in nieuw venster)
